ای عزیزان و مقربان درگاه
الهی ، وای به حال روزی که شما ، ما را فراموش کنید و به حال خودمان واگذارید ؛ هر
چند ما نه تنها شما را بلکه خود را نیز فراموش کرده ایم ...
آگاهید که گریه هایم در گلزار شما ، برای تیره روزی ، سرگردانی و گمراهی خودم بوده
وگرنه شما که عند ربهم یرزقونید و ما جیره خواران شما .
خوب میدانم که هرگاه دست یاری به سویتان دراز کردم دست رد به سینه ام نزدید
و هرگز فراموش نمی کنم که چگونه با پرتو نور خود ، بر دل ظلمت زده ام ، تاثیری
شگرف و تحولی عظیم بر زندگی ام داشتید ....
کوتاهی کردیم ... فریب خوردیم ... فراموش کردیم ...
شهدا به خدا شرمنده ایم ..
ای رهپویان راه انبیاء و اولیاء الهی و ای خونین بالان راه خدائی
تبلیغات 

نویسنده : 
